دی ۰۸، ۱۳۸۲



ساعت 5 عصر ، بزرگراه کردستان ... ترافیک ... صدای گوینده رادیو پیام : « ما آدمای زمینی بدجوری به زمین عادت کردیم ... » ساعت 5.15 ... اعصاب خرد ... نگاه های عصبی به ساعت ... زنگ گوشی ...«دیر می رسم»... ساعت 5.30 ... میدان ونک ... سرما ... جماعت منتظر ... انگار هیچ ماشینی به مسیرت نمی خورد ... ساعت 5.40 ... من آدم بدقولی نبودم ... ساعت 5.50 ... میدان کاج ... سردت شده بود ... قندیل زده بودی! ... « ببخشید ! » ... صدایت از سرما می لرزد ... ساعت 6.00 ... یک گوشه دنج ... فال حافظ : « آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند ... » ساعت 7.00 ... توی ماشین ... دستانت ... سرما ... من ... چیزی که با انگشت روی پایم می نویسی؟ ... می نویسی : « ....... ! » می پرسی : «فهمیدی ؟» ... سکوت من ... یک دنیا حرف ... ساعت 7.30 ... خداحافظ ... ساعت 7.40 ... میدان ولی عصر ... تنهایی من ...





هیچ نظری موجود نیست: